Największym bankiem internetowym w Europie jest Rabobank, który w II połowie 2005 roku obsługiwał łącznie około 1,9 miliona klientów.

Polski rynek bankowości elektronicznej podzieliły między siebie banki wirtualne (np. mBank, Interligo) oraz internetowe kanały dostępu do usług banków tradycyjnych.

Bankowość elektroniczna to nie tylko pewien zestaw nowoczesnych kanałów dostępu do tych usług,

Dokonując porównania powyższych form organizacyjnych należy zauważyć, iż każda ma wady i zalety.

Jest to bank nie mający w ogóle tradycyjnych oddziałów stacjonarnych.

Ta forma bankowości elektronicznej nazywana jest bricks & clicks, co wskazuje na współistnienie dwóch sposobów kontaktu klienta z bankiem – tradycyjnego i elektronicznego.

Powyższa forma bankowości elektronicznej określana jest angielskim mianem bricks & mortar, co definitywnie podkreśla fizyczny (stacjonarny) charakter działalności takiego banku.

Forma organizacyjna banku, stosującego elektroniczne kanały dostępu do produktów, może być osiągnięta na dwa sposoby:[1]

Pierwszą formą bankowości elektronicznej w Polsce były bankomaty, które jako pierwszy zainstalował Bank Pekao S.A. w roku 1990r.

Bankowość elektroniczna została zapoczątkowana z chwilą wprowadzenia przez banki w latach 60. XX w.